Cuma, Eylül 10, 2010

Masal

Bütün masallar "bir varmış bir yokmuş" diye başlar. Sen de güşündün mü bu başlangıcın aslında ne kadar doğru ve bir o kadar da acıklı olduğunu? bir an için buradayız işte, tüm gerçeklerimizle. Sesimiz gürül gürül cınlatıyor, duvarları. Ama sonra? Nasılda yok oluveriyor çığlıklarımızın tınısı, duyulmaz oluyor! Tıpkı çok sevdiğimiz bir film gibi, ya da yaşamaya doyamadığımız en güzel günümüz gibi, sona eriyor herşey... Masal bitiyor, kitap kapanıyor. Belki biraz hüzün bırakıyor ardında giderken, ki her gidiş hüzünlendirir insanı. Ya da küçük bir umut beliriveriyor, bizden sonrakilere duyulan inancın yarattığı...
Ama belki yok olmaz, "yokmuş" demezsek biz.